Grenzen en nieuw materiaal

Salomon XA Pro 3D

Trainen op de grenzen van belastbaarheid. Geen wetenschappelijke benadering maar gewoon op gevoel. Wederom 4 trainingen deze week. Hadden er 5 kunnen zijn maar dat is net te veel. De dinsdagtraining is wederom pittig. Niet de kerntraining van Jan die aan het oefenen is voor zijn praktijkexamen maar alles bij elkaar. Toch weer ruim 21km. Bovendien train ik met nieuw  ‘materiaal’. De schoenen die ik 5 jaar geleden kocht voor de TAR zijn tot op de draad versleten. De zool valt letterlijk uit elkaar. Verder is de schoen nog helemaal in orde. Ik hoef niet op zoek naar een ander type schoen. De Salomon XA pro 3D  is een perfecte schoen voor mij. Het doet mij deugd dat deze na 5 jaar nog bijna exact hetzelfde is. Ook investeer ik in compressiekousen. Mijn kuiten blijven kwetsbaar. Het is niet zozeer gewenst maar meer een noodzaak. Deze keer geen Herzhog maar Compressport. Als ik ze vergelijk blijkt wel dat ook mijn Herzhogs versleten zijn. De rek is er wel een beetje uit.

Oude zwembad in Arnhem

Op woensdag is er weer een HAN Bruist training. Met een man of 50 lopen wij een deel van de Klein Zwitserlandtrail. Het is een vast onderdeel van de training dat er allerlei opdrachten gedaan moeten worden. Hier pijnigen wij onze hersens over een mooie limerick. Uiteindelijk doel is de wisseltrofee (Die dit team net niet wint met een ondankbare 4e plek) en bijgaand doel is het ontdekken van de buitenlandse reis van 2017. Na een macaronimaaltijd volgt de presentatie en het blijkt dat we naar de Zwisterse Alpen gaan! Omdat de bijeenkomst dichtbij is ga ik hier lopend heen en alles bij elkaar loop ik toch weer een kleine 15 km in het Beekhuizense Bos met de nodige hoogtemeters. 

Consequentie is dat ik donderdag vermoeide benen heb. Ik moet kiezen tussen de Ciko training van donderdag of de heuveltraining van vrijdag. Ik kies voor de laatste. 

Rozendaalse veld

Op zondag is het weer tijd voor de duurloop. Ik sta weer vroeg naast het bed en ben vroeg op pad. Heerlijk. Het wild beloont mij door overvloedig aanwezig te zijn. Zelfs een groep van 15 zwijnen  waarvan minstens 5 jongen. En dat aan de voet van de Keienberg! Helaas laten de benen het afweten en ben ik na 18 km weer terug. Beetje kort maar het is niet anders. 

Ondertussen passeren weer tal van buitenlandse avonturen. Ik heb familie in Interlaken die mij uitnodigen de Jungfrau marathon te komen lopen. Hun Hotel is naast de start. Dit jaar gaat echt niet meer lukken maar in 2018 moet die er maar eens aan geloven. 

Een ander avontuur is de marathon van Detroit. Ook hier is een combinatie met familiebezoek.  De marathon moet een bijzondere zijn. Ondermeer passeer je de grens met Canada en moet je je paspoort meenemen tijdens de wedstrijd. Ik heb nu al zin. 

Daar sta je dan. En deze stier zet geen stap opzij.

Posted in Training | Leave a comment

500 internal server error

Wat te doen als je dit bericht krijgt bij het benaderen van je website. De FAQ biedt uitkomst:

De 500 Internal server Error betekent dat de bestanden onjuiste bestandsrechten hebben. Directories en subfolders moeten geCHMOD worden naar 755. Uitvoerbare scripts in de cgi-bin directorie mogen ook maximaal 755 hebben. Plaatjes, Media en tekstbestanden zoals HTML mogen maximaal 644 hebben.

Nu ben ik best wel IT onderlegd maar hier begrijp ik werkelijk niks van. Ik maak gebruik van mijn ‘helpticket’ van mijn webhoster. Binnen een werkdag is mijn probleem opgelost. Redelijk snel. Urgentie was dan ook medium. Het antwoord dat ik krijg is net zo acacadabra als bovenstaand.  Maakt niet uit. Resultaat is hetzelfde. De website doet het weer.

Ondertussen maakte ik mij best wel zorgen. De website is voor mij zo langzamerhand ook de enige plek waar mijn ‘ dagboek’ staat. Tijd voor een back-up. Het was vrijdag niet voor niets world backup day.

Gelukkig biedt mijn webhost hiervoor een voorziening:

 

 

Posted in Training | Leave a comment

Mooie trainingsweek

Ging vorige week niet naar mijn zin, deze week doe ik alle trainingen die ik van plan was. Vorige week deed ik slechts drie van de vier trainingen. De weekend duurloop schiet erbij in. Te druk, teveel gepland. Als op zondag de wekker om 6 uur gaat is de weerstand te groot. Bijkomend gevolg is dat ik de rest van de dag een katterig gevoel overhoud. Slappe hap, Watje! Je kan maar beter 5 kilometer lopen dan helemaal niet.  Veel tijd om daar over in te zitten had ik overigens niet. Om 10 uur zitten we in de auto voor een klus. .

Veel wild vandaag. Een haas, een zwijn en vier herten in twee waarnemingen. De buizerd (?) die vlak voor mijn neus uit de boom valt en wegzweeft is ook schitterend.

Deze week gaat beter. Vier trainingen waarvan 2 heuveltrainingen. Bovendien loop ik dinsdag weer naar de club voor de training. Alles bij elkaar goed voor 75km en bijna 2000D+ Twijfel bij dat laatste getal maar het zou kunnen. Suunto maar weer eens kalibreren. De dinsdagtraining valt mij zwaar. Na een lange dag werk is dit echt wel pittig. Bij de heuveltraining op donderdag met de club pak ik elke hoogtemeter die ik kan nemen. Vrijdag zijn de benen te zwaar en stel ik de heuveltraining uit naar Zaterdag.

In de groep is wat onduidelijk over welke heuvel ik gebruik voor mijn heuveltraining,  vandaar maar een foto. Het is een bekende heuvel met een naam blijkt. De keienberg , nooit geweten. In de stenen rondom vind je de tekst: PER ASPERA AD ASTRA. ‘Door de moeilijkheden naar de sterren’. Dat vind ik nu wel een toepasselijke tekst.  Ik ben erg tevreden met het feit dat ik op zaterdag de training toch inhaal die eigenlijk op vrijdag stond. In totaal ga ik 10 keer de keienberg op. Dat was al meer dan ik op gehoopt had. 

Consequentie is dat de benen op zondag zwaar zijn. Of het door de zomertijd komt weet ik niet maar de eerste kilometers is het totale rust in het bos. Zo heb ik dat het liefst. Binnen een kwartier spot ik een haas en een zwijn. Een haas kom ik zelden tegen maar de laatste tijd steeds meer. Het zwijn is een kleine en is er rap vandoor.Helaas komen dan de MTB-ers. Waarom moeten die lui toch altijd zo een herrie maken. Je kan toch ook fietsen met je mond dicht. 

In de buurt van de Eerbeekse weg rijdt een politieauto door het bos. Beetje vreemde verschijning want het is bepaald geen terreinwagen. Stukje verderop tref ik 3 grote edelherten naast een weiland. In het weiland staan paarden en is iemand die aan het voeren. Vreemde situatie. De boerin heeft geen oog voor de herten. Waarschijnlijk al veel te vaak gezien.   

Op het bezoekerscentrum is het lammetjesdag. Kan je een lammetje adopteren. Er zijn er zat!

De vlakke kilometers gaan gemakkelijk, de hoogtemeters kosten de eerste helft veel kracht. Dat gaat de tweede helft beter. Ik zie in de laatste kilometers dat ik een rappe tijd kan neerzetten voor mijn vaste rondje. Ik heb nog genoeg energie om de laatste kilometers aan te zetten. Heerlijk gevoel. De kracht komt weer in de benen. Langzaam maar zeker word ik weer sterker. 

Posted in Training | Leave a comment

2017-03-11 Galgenbergmarathon

De voorbereiding gaat allemaal wat gehaast. Geen tas van tevoren ingepakt maar iets vroeger opstaan moet ook kunnen. Gisterenavond nog even op de site gekeken en naar mijn verslagen van eerdere deelnames. Hoe was het ook alweer? Blijk ik deze marathon alweer voor de vijfde keer te lopen. Waarschijnlijk is dit dan de marathon die ik het meest gelopen heb met Rotterdam op de tweede plek. 

Met Renske en Ernst Jan, Matthew en Rinus een leuke ochtend

Ik vind hem dan ook leuk. Bovendien is het een marathon in Maart en redelijk in de buurt (Rhenen). Zo denken er meer over en is het een gezellige reünie. Verandering is dat we de route andersom lopen en dat er wat kleine aanpassingen zijn. 

Plakkaat op de Galgenberg

Het zonnetje doet zijn best, de temperatuur is bij de start 4 graden maar stijgt snel naar een graad of 12. Warm dus. De start is een routine. Als langzame loper start mijn groep als eerste en drie groepen erna. Wel eerst even een groepsfoto. Ach ja. 
Over de route valt niet zo heel veel te vertellen wat ik niet al eerder gemeld heb. Leuk met toch wel pittige klimmetjes. Voor de verandering klimmen we deze keer ook naar de Galgenberg. Ik wist dat het niet zo heel veel voorstelde maar vind het toch wel leuk om die na 5 edities eens te bekijken. Volgens de geschiedschrijving heeft er maar één executie plaatsgevonden, en dan niet eens met een galg. Tsja.

Het lopen gaat relatief makkelijk. De laatste kms zijn pittig maar ook snel voorbij. Het tempo ligt best hoog voor mij maar kan ik toch wel aan.  Voor ik het weet zijn we in de laatste kilometers als Ernst Jan op zijn gezicht valt. We hebben wat tijd nodig om hem op te knappen en raken de groep kwijt. Het maakt allemaal niet uit. 

Conclusie: Tsja een marathon, lekker gelopen, erg gezellig. Belangrijker vind ik dat deze week ruim 75km is gelopen. Dinsdag weer als een jonge hond de Emma pyramide over plus de nodige extra stukjes. Donderdag was ik niet vooruit te branden bij de pyramideloop en sukkelde ik achteraan. Al met al heel tevreden 

 

Posted in Training | Leave a comment

MTB route ‘t Peeske

Uitkijkpunt op km 20. We kijken naar het Noorden maar welk dorp?

Het is alweer veel te lang geleden dat ik met Jacolien een rondje gelopen heb. Goede valide redenen maar toch. Vandaag is het dan zover. Verschillende opties passeren de revue. Jacolien is kritisch want heeft een schema. Drie uur moet het worden. Nou dan is de mtb route ‘t Peeske een leuke plek om te lopen. Iets meer dan 25 kilometer en 624 hoogtemeters volgens Suunto (lijkt me wat veel) . In ons tempo, met de nodige hoogtemeters denk ik dat drie uur wel reëel is. We twijfelen nog wat vanwege de mtb-ers op de route. Uiteindelijk lopen we iets sneller.

Jacolien stelt als voorwaarde dat ik alle trainingen van de afgelopen week op Ciko netjes doe. Ik ken mijn plaats en heb beiden dan ook keurig gelopen. Afgelopen dinsdag was erg leuk. Twee keer een 1k en twee keer een 2k op 10 en 15 km snelheid. Nancy geeft de training en heeft de vaart erin. Bevalt me erg goed. In no time gaan we door de warming up en loopscholing. Ik vind het zelfs leuk. Het lopen gaat fantastisch. De benen voelen sterk en ik loop met de voorsten mee. Dat is wel eens anders geweest. Veel te hard natuurlijk.

Heerlijk gebied met mooie vergezichten.

Donderdag geeft Jan de training. Climaxloop. 20 minuten, 10 minuten en 5 minuten met een steeds hoger tempo. Leuke training. Jan is met de cursus voor atletiektrainer bezig en neemt dat heel serieus. Jan geeft duidelijke instructies maar de keerzijde is dat we relatief veel stilstaan.  

Speedcross 4, eerste loopje.

Het is heerlijk weer. De zon schijnt zowaar. Menig loper is in de korte broek. Krijg bijna het idee dat het lente is. Op de open terreinen waait het nog stevig en dat is wel erg koud. Vandaag ook de vuurdoop van mijn nieuwe schoenen. Als gegoten! prima schoen. Ze krijgen dezelfde behandeling. Opdrogen en schoonkloppen. Nu maar hopen dat ze wat langer meegaan dan de speedcross 3.

Al met al een geslaagde trainingsweek van ruim 50km en 1000D+. Volgende week maar weer wat verder lopen. 

Posted in Training | 1 Comment

Herstelloopje

Belangrijkste stormschade is het platgewaaide gras.

Dinsdag een copieuze maaltijd in een gerenommeerd restaurant, donderdag storm. Elke keer een excuus om niet te trainen. Het etentje had ik niet willen missen maar de storm was gewoon slappe hap. Normaal gesproken leuke weersomstandigheden voor een afwisselende training maar nu stapelen de bezwaren zich op. De geplande training (heuvel interval) is niet echt geschikt als hersteltraining, het is koud en nat, ik ben moe. Excuses genoeg om lekker te cocoonen op de bank met een lekker biertje. Ik neem mij voor om dan vrijdagochtend de training in te halen maar zonder succes, alweer. Watje, slappe hap!

Nieuwe brug op de Veluwe. Had geen moeite met het trappetje

Vandaag dan maar de hersteltraining. Ik ben weer vroeg buiten. De laatste buien verlaten het land. Bij het spoor is een bermmonument opgericht. Bloemen zijn nog vers, tekst is onleesbaar. Het is nog donker. Ik neem mij voor op de terugweg de tekst te lezen. Wat ik dan ook doe maar wordt er niet veel wijzer van. Hier heeft zich op 4 januari een drama afgespeeld waar ik alleen maar naar kan gissen.

Het lopen gaat zwaar maar in mijn hoofd zit het wel goed. Ik zie wel waar het schip strand. Belangrijkste doel is een beetje ontspannen, paar kilometer lopen, frisse neus halen. Het tempo is dan ook dramatisch laag. Ik vraag me zelfs af of het nog wel met hardlopen te maken heeft. Het doet me niet zoveel, het maakt me niet uit. De kilometers glijden langzaam voor bij en voor ik het weet heb ik er toch weer een 20 opzitten. 

Ik kom weer langs de nieuwe brug. Vorige keer liep ik er overheen. Nu eronderdoor. Wie weet waar hij staat mag het zeggen. Stukje van de Veluwe dat iets lastiger te bereiken was is nu toegankelijker geworden. 

Adieu Speedcross 3. Tot op de draad versleten.

Bij vertrek trok ik mijn veter kapot. Nu waren mijn schoenen al wel wat versleten maar nu blijven ze niet eens meer goed zitten. Nieuwe veters zijn de investering niet meer waard. Deze Salamon Speedcross 3 hebben mij veel gebracht. Het blijft een heerlijke schoen maar de kwaliteit van jaargang 2017 is niet best. Ik neem afscheid van ze en bestel de speedcross 4. Hoop dat het mash gedeelte steviger is dan van de 3. Stilletjes bedank ik Trump voor de dalende dollarkoers. De schoenen kosten minder dan € 100,- Bij mijn vorige aankoop was dat aanzienlijk meer. 

Posted in Training | Leave a comment

2017-02-19 La Magnetoise

Cercle Sainte-Appoline, startlocatie

Met maatje Jan Fokke weer op avontuur. Deze keer lopen we La Magnetoise, een trailmarathon van 45km en 1450 d+. De start is om 8 uur in Magnée vlak onder Luik. Om half 5 vertrek ik vanuit Arnhem, en onderweg haal ik Jan op. Planning is om 7 uur bij de start te zijn. Het adres is een mysterie. De website zegt: DEPART: Magnée 4623 ,place de l’Eglise au Cercle Sainte-Apolline.

Place de l’Eglise bestaat helemaal niet. Het is wel naast een Eglise dus dat klopt. Magnée moeten we niet zijn maar in Florèn. De toevoeging Cercle de Sainte-Appolline   verwijst naar een pand met een heilige. Is het een bar? of een gebedshuis? Maar goed dat ik dat gisteren goed had uitgezocht. Kost 10 minuten extra maar 7:10 zijn we dan toch op bestemming en de auto raken we ook redelijk goed kwijt.

Samen met Jan de eerste kilometers wegtikken. Lekker zonnetje erbij.

De start is ongeveer om 8 uur. Het inleidende praatje missen we. We zwaaien naar Esther en weg zijn we. In de gauwigheid zie ik een bord met aanwijzingen. Pijlen, lintjes en verf. Kan al meteen verklappen dat ik geen enkele keer verdwaald ben. Perfect aangegeven. Ik kon nergens een gps route vinden op internet dus het was ouderwets vertrouwen op de Belgen.

Veel weidse uitzichten. Helaas een beetje heiig

We komen in het donker aan maar al snel leren we dat Florèn op een heuvel ligt op 263m hoogte. De eerste kilometer gaat dan ook direct naar beneden. Conclusie is dat de laatste kilometer voor de finish dus klimmen is. Pfff. De eerste 15 kilometer gaat op en neer. Als dit de hele marathon doorgaat zijn we nog niet jarig. We halen een gemiddelde van ruim 7 per uur en concluderen dat we dus 6 uur nodig gaan hebben, ik houd rekening met 7 uur. 

Na 15km geeft Jan aan dat hij mij niet kan bijhouden en een ander tempo gaat lopen. Jan heeft gisteren de Jutbergtrail gelopen en deze er dus achteraan. Het is teveel van het goede en hij zal na 25km uitstappen. Als ik hem terugzie is het een zielig hoopje. Ook nog ziek geworden.

Kilometer 40. Nog 5 te gaan.

Kilometer 15 tot 25 gaan best redelijk. De stukken zijn wat vlakker. Nou ja vlak. Lange juffer vlak. Ik kan goed de heuvels op blijven rennen en haal veel lopers in. Tot km 28. Daar moet ik passen en krijg ik een regelrechte dip. Ik moet hier te gaan wandelen.Op km 30 haalt iemand mij bij en ik besluit aan te haken. Onverstandig. Het tempo ligt net te hoog voor mij en het leid mij vooral af. Ik kies voor mijn eigen tempo en dat gaat eigenlijk steeds beter. De energie komt terug en eigenlijk loop ik zonder moeite de laatste 15km uit.

De laatste 15km zijn overigens wel geaccidenteerd. Het geeft mooie vergezichten, dat dan weer wel. De laatste kilometers ben ik een beetje kwijt waar we heen lopen. Ik zie verschillende dorpjes op verschillende heuvels en allemaal hebben ze een kerkje. Op kilometer 43 zie ik nog niks. Op 500 meter voor de finish zie ik onderstaande tekst.

Zeg het maar. Volgens mij nog 2 kilometer en inderdaad. Twee kilometer klimmen. Het gaat mij zelfs redelijk af. Ik word nog bijgehaald door een 65 kilometer loper. Die komt ongeveer tegelijk met mij binnen alleen heeft die  nog een 20 kilometer extra gelopen. Ik voel me weer heel klein. 

Na een een laatste klim bochtje rechts naar de kerk en de finish. Een heus finishpodium, met bel. Simpel maar wel heel leuk. Hier zie ik Jan weer. Gelukkig had ik hem de reservesleutel gegeven zodat hij in ieder geval wat warms kon aantrekken. We treuzelen niet te lang. Ik heb geen enkele trek in het locale bier. Warme kleding en lekker zitten. De reis terug duurt langer dan de reis heen. Of lijkt dat maar zo.

Conclusie: Wat een leuke trail. Afwisselend, goed verzorgd, pittig. De inschrijfkosten bedragen €3,- Moet je wel een stukje voor rijden. Afgezien van mijn dipje kon ik weer goed doorlopen. Uiteindelijk doe ik er 6 uur 23 over en daar ben ik zeker tevreden mee. Het tempo kon ik goed volhouden hoewel op het eind de snelheid toch wel iets lager lag. Wat mij betreft is La Magnetoise een klein trail pareltje in de Ardennen.  

 

 

 

 

Posted in Ardennen, Marathon, Trail | 1 Comment

Laatste restje winter?

Zaterdagnacht rijd ik vanuit Amsterdam door de sneeuw naar huis. Ik verheug mij op een winterse training de volgende ochtend. Na een korte nacht sta ik om half 8 buiten. Het duurt nog een half uur voor de zon opkomt maar de schemering en het witte landschap zorgen voor zoveel licht dat ik moeiteloos het pad kan volgen. Nou ja moeiteloos. De sneeuw is ongerept en enkeldiep. Op het programma staat mijn vaste rondje van 30+. De zware ondergrond en de lage temperatuur zorgen ervoor dat ik na een kilometer of 10 nog niet in mijn ritme zit. Mijn hoofd wil wel maar mijn benen laten mij in de steek.

Marterspoor?  Das.

Ik ploeg nog een paar kilometer verder en vrij plotseling, ik kan het moment bijna voelen, schakelt mijn lichaam en dan met name mijn benen om. De diesel gaat letterlijk ‘aan’. Ik kom hoegenaamd niet meer in de problemen en ik loop mijn vaste rondje, zij het wat langzamer dan normaal, gewoon uit. De eerste 25 kilometer loop ik door maagdelijk sneeuwlandschap.  Alleen de wildsporen laten zien dat ik niet alleen ben. Als ik dat zo bekijk gaat het wel goed met de wildstand. Ik zie enorm veel herten, paarden en wat minder zwijnensporen. Ook vrij veel van dit type spoor. Marterachtige? Ik weet het nooit zeker. Het kan ook een kleine hond zijn, maar dan zonder baasje. Ik kom deze meerdere keren tegen. 

In de middag neemt de temperatuur toe. Weersverwachting 10 graden komende dagen. Ik ga wat aan de slag met de Transvulcania. Had nog geen slaapplaats geboekt.  Bij de zoektocht loop ik tegen de vraag aan of er een zwembad bij moet. En ach, die jacuzzi lijkt mij ook wel heerlijk na de trail. Voor mij is de winter al ten einde. De meteorologische lente begint over twee weken. Kan niet wachten!

Erratum: Het spoor is geïdentificeerd als van een das. Het spoor is gevonden bij een uitkijkpost in het Beekhuizense bos. Een aantal jaar geleden heb ik een das waargenomen meer in de richting van kasteel Rozendaal. Tot zover klopt het dus allemaal en wil ik geloven dat het hier inderdaad om een das gaat. De waarneming staat niet op zichzelf. Op meerdere plekken ben ik dezelfde of vergelijkbare sporen tegengekomen. Blijkbaar gaat het goed met de dassen op de Veluwe. Bedankt Nicolette voor de info

Posted in Training | 2 Comments

La Magnetoise

Nu de midwintermarathon naar tevredenheid is gelopen blik ik vooruit naar de volgende. Mijn oog valt op La Magnetoise op 19 februari. Een trail met drie afstanden waaronder een marathon, nou ja 44km. De website is karig. De reviews op internet beperkt. De trail is net over de grens in België, niet zo heel ver weg dus. Enigste info die ik een beetje informatief vind is dat er tussen de 10 en de 20% asfalt in zit. Daarnaast is er maar één verzorgingspost met water.  Om in te schrijven moet ik een formulier downloaden, invullen en via de mail terugsturen. De pastaparty sla ik over. Dat maakt de totale inschrijfkosten € 3,-. Ik heb nu al zin

Posted in Training | Leave a comment

2017-02-04 Kroondomein het Loo Marathon

De Midwintermarathon heeft weer een marathon. Nadat enkele jaren geleden de marathon uit het programma verwijderd was heb ik deze wedstrijd genegeerd. Teleurgesteld omdat ik de midwintermarathon een van de mooiere marathons van Nederland vond. Weliswaar een asfaltrace maar wel een complexe. De wedstrijd bestond uit een grote en een kleine ronde. De grote was hetzelfde als de Asselronde van 27,8km en daarna nog een rondje van 15km. De eerste ronde kon je in een groepje meelopen die de Asselronde deden. De tweede ronde was brute kracht omdat daar flinke klimmen en geaccidenteerd terrein inzaten. Mijn type race. Ik heb daar zelfs mijn PR gelopen. 

Nu dan onder de vlag van de midwintermarathon een trail marathon door Kroondomein het Loo. Toen de inschrijving openging heb ik zonder nadenken ingeschreven. Goede beslissing. Ik had geluk, de wedstrijd zat al vol maar toch lukte het mij in te schrijven. Begrijp het nog steeds niet. 

Na de blessureproblemen had ik er een hard hoofd in of het mij zou lukken hier klaar voor te zijn. Ik heb mijn trainingen aangepast en ben cardio fitness gaan doen in de sportschool en ook heb ik mij uitgeleefd op de mountainbike. Afgelopen twee weken ben ik weer gaan hardlopen. Eerst een half uurtje in de sportschool. Hierna steeds zwaarder gaan belasten tot de halve van vorige week. De Ciko trainingen deed ik netjes achterin mee. De kuit zit op het niveau van een PHPD-tje. Ik ga ervanuit dat de kuitspier nog wat littekenweefsel heeft en weer soepel moet worden. Het zou dus spannend worden of die theorie klopt.

Plan de campagne was dus uitlopen op een rustig tempo en afsnijden als de kuit hierom vroeg. Het was dan ook een verrassing om te lezen dat het ging om een groepsloop. Niet de bedoeling om alleen door het bos te rennen. Plannen aangepast en besloten in de langzaamste groep te starten en desnoods burgerlijk ongehoorzaam mezelf uit de groep te laten zakken als het niet ging. In de instructie kreeg ik mee dat er dan een mountainbiker mij zou vergezellen. Oeps. 

Bij de start toch weer een flinke delegatie liefhebbers en lopers die ik lange tijd niet gezien heb. Ik moet mijn tijd wat verdelen want ik moet ik mij nog melden bij een vocht en voedingsonderzoek waarvoor ik mij heb aangemeld en ik moet mij voorbereiden op de wedstrijd. Groep 1 start exact om half elf. Streefttijd 3:10. Niet mijn groep. Ik zie ook maar drie lopers. Mijn groep 5 heeft als streeftijd 4:30-4:50. Voor mij hard zat. 

De eerste kilometers lopen als vanzelf. Het is warm maar ik weet inmiddels welke kleding ik dan moet dragen. Verrassing is dat we elke 5 km even stoppen voor een eet en drinkpauze. In het begin vind ik dat vervelend, op het eind ben ik daar  wel blij om. Consequentie is dat het allemaal vrij traag gaat. Pas na tweeëneenhalf uur zijn we op de helft. Prettig is dat ik mijn spierbelasting goed kan doceren. Bovendien is het erg gezellig in de groep. De groep is in het begin behoorlijk groot. Ik denk een man of 40/50. We lopen dicht op elkaar. Daardoor moet ik mij vooral concentreren op de lopers om mij heen en de ondergrond. Halverwege besluit ik achter de groep te gaan lopen. Dat is beter.

Vanaf kilometer dertig verandert het terrein. Meer beklimmingen en golvend terrein. Zwaarder. Het klimmen voel ik in mijn kuit. Niet forceren en rustig dribbelend omhoog blijkt afdoende te helpen. Opmerkelijk genoeg blijf ik daarmee in de groep, sterker nog ik haal ze in. 

Ergens tussen kilometer 30-35 komen we langs wat bezienswaardigheden. De plaggenhut van Wilhelmina. Schijnt dat ze daar heeft gezeten om te schilderen. Beetje opmerkelijk. Ziet er sober uit en niet echt geschikt voor een koningin. Stukje verderop passeren we de kathedraal van Beatrix. Een verzameling van 40 bronzen boomstronken die in de vorm van de kathedraal van Reims zijn neergezet. 

Hier kom ik ook iemand tegen die in groep 3 gestart was en naar de vaantjes was. Ik loop even mee om te informeren hoe het gaat. Mijn groep loopt van mij weg maar heb daar geen moeite mee. Het tempo is mij te laag en zet weer een tandje bij. Langzaam maar zeker haal ik de groep bij. Alleen de verwachte pauze op km 35 blijft uit. Ik heb tot km 40 nodig om weer aan te sluiten. Na deze pauze ruikt de groep de stal en gaat er een tandje bij. Ik kan het tempo niet bijbenen. Ik vang nog wat lopers op met hetzelfde probleem. Als zij gaan wandelen lukt het mij om ze weer aan het lopen te krijgen. De reactie ‘ oh ik wil zo graag wandelen’ kan ik omzetten in energie om toch vol te houden. Leuk als dat werkt. 

Na 5 uur komen we aan bij de finish. Blijkbaar hebben we toch teveel gepauzeerd. Zeker de pauze halverwege duurde te lang. Bijna 15 minuten. Niet dat ik dat erg vind maar daardoor halen we de groepslimieten niet. Voor wat het waard is. 

Conclusie: Het lukt mij weer, weliswaar langzaam, om 5 uur aan één stuk te blijven rennen. De conditie is nog lang niet wat het moet zijn maar hier mag ik tevreden mee zijn. De kuit houdt zich goed. Kortom ik ben blij. De kop is eraf met de eerste marathon van 2017

Posted in Training | Leave a comment