Luilak

Het lopen is even dramatisch. Ik geef er aan toe. Wel ben ik even in het bos. Best lekker!

Het moet niet gekker worden!

Posted in Training | Leave a comment

Zwijntjes

Na de Woldbergtrail neem ik weinig tijd om te herstellen. Sterker helemaal geen tijd. Schat zo in dat dit wel moet kunnen. Voel me fit afgezien wat weerbarstige spieren in kuit en rug. Toch valt de dinsdagtraining mij zwaar. De energie is nog niet helemaal terug en loop ik een best pittige training. De laatste van de 6*800 heb ik dan ook niet heel veel tempo meer. De eersten gingen nog redelijk in 13 per uur. In het peloton werd dat opgemerkt. Wat zij niet weten is dat het kilometrage wel wat stevig opliep. Uiteindelijk loop ik op die dinsdagavond een 26 kilometer. 

Minstens 30 zwijnen waarvan 15-20 biggen. Binnenkort gaan we ze tegenkomen in Velp!

De donderdagtraining verruil ik voor een behandeling bij Job. Door de stevige trainingen kan wat extra onderhoud geen kwaad. De kuiten kan ik op de milimeter aanwijzen waar iets zit. Ik kan dat tegenwoordig feilloos voelen.  In de rechterkuit diep in de gastrocnemii caput laterale zit een stevige verharding. Het kost Job geen enkele moeite deze plek te vinden maar hij gaat dieper op zoek naar de oorzaak. In het rechterbeen zijn de spieren echter in topconditie. Goed om te horen. 

Het linkerbeen verkeert zelfs nog in een betere conditie. Behalve de soleus. Maar ja, die stribbelt al mijn hele leven tegen en het zou verbazing wekken als daar niet iets mee was. De rug is er wat slechter aan toe. De spiral nerves met name. Job heeft drie maanden geleden al een eerste behandeling gegeven. Nu dan de tweede. Het zit erg vast. Sportmassage op deze plek voegt een nieuwe dimensie toe aan spierpijn. Tjemig wat is dat heftig. Maar het resultaat mag er zijn. De dag erna voelt de rug alweer een stuk beter. Ik zie een derde of misschien wel structurele behandeling wel gebeuren. 

De heuveltraining van vrijdag staat in het teken van de techniek. Je kan een heuvel ook op techniek beklimmen maar vooral ook afdalen. Ik probeer op verschillend snelheden en paslengtes de heuvel op te lopen. Idee daarbij is de hartslag zo laag mogelijk te houden en de verzuring zo lang mogelijk uit te stellen. Heuvelop merk ik weinig verschil, helaas. Heuvelafwaarts heb ik mij wat verdiept in de vereiste techniek. Meerdere tips gevonden waarvan de belangrijkste toch wel zijn. Zoveel mogelijk voorover blijven leunen, achteroverleunen leidt tot remmen. Paslengte blijven houden en verlengen. Niet naar de grond kijken maar een meter of 10-15 vooruit en verstand uitzetten. Het is wonderbaarlijk hoe dit werkt. Behalve het verstand uitzetten. Daar moet ik toch wel meer op trainen. Zeker de minder steile stukken kan ik vlotter naar beneden zonder dat ik uit controle raak. Bij steilere stukken gaat het steeds beter maar het verstand uitzetten wil nog niet echt lukken. 

Vijf meter voor me komen twee zwijnen knorrend tot stilstand. Ze observeren kort en trekken een sprint. Mijn camera kan dit soort snelheden niet aan maar deze foto valt mee.

Vandaag dan voor het paasontbijt een langere duurloop. Het is nu extreem vroeg licht dus vroeg op. Paasontbijt staat op 10 uur (kinderen!) Om half zeven ben ik in het bos. Zonder ontbijt dus. Nog geen 10 minuten later loop ik tegen een eerste kudde zwijnen aan. En wat voor een kudden. Ik tel een stuk of 10 volwassen beesten en zeker 15-20 biggen. En dat in het Beekhuizensebos! Ik loop verder en vlak na de begraafplaats ontwijk ik wat wilde paarden en ruik de tweede groep zwijnen eerder dan dat ik ze zie. Ik sta pal! Op nog geen 5 meter voor me steekt een groep zwijnen mijn pad over en kennelijk heb ik ze daarbij verrast. Ik proef wat aarzeling bij de twee zwijnen links die naar de twee zwijnen rechts willen. Mooie beesten. Ik houd in en laat ze oversteken. Mooi gezicht.

Tunnekesweg. Een groep herten van zeker 20 stuks. Hoewel de vlakte daar erg open is zijn ze toch zo verdwenen in de glooiingen van het landschap.

Het feest is nog niet afgelopen als ik bij het radarstation 5 volwassen mannetjesherten zie passeren. Wat een enorme beesten. Als ik denk dat het voorbij is tref ik op de Tunnekesweg nog een groep herten van minstens 20 stuks. Groepen herten van die omvang heb ik alweer langere tijd niet gezien. Nog geen bambi’s maar dat zal niet lang meer duren. 

Jacolien reageerde onlangs nog wat verbaasd over het feit dat ik het wild ruik. Ik kan ruiken als wild mijn pad gekruist heeft. Een onmiskenbare geur. Hoe mooi die beesten er ook uit zien, ze stinken enorm. Tegenwoordig denk ik dat ik zelfs verschil ruik tussen herten en zwijnen. We moeten maar eens vroeg afspreken en bij een geurspoor stilstaan. Ik weet zeker dat je dat nooit meer vergeet. 

 

 

Posted in Training | 1 Comment

Woldbergtrail

Perfecte arminzet, elleboog bijna op slot. Kniehef  minimaal 90 graden. En dan maar beweren dat ik mijn best niet doe bij de loopscholingsoefeningen. 

(Sorry trainerts, onbegonnen werk)
Posted in Training | 1 Comment

2017-04-08 Woldbergtrail 50k DNF

Het ligt niet aan de trail, het ligt niet aan de organisatie, het ligt niet aan het weer. Het ligt alleen aan mezelf. Ik had niet moeten starten, me niet moet inschrijven. Alles zit me tegen. Ik heb niet zoveel zin, het parcours trekt me niet aan, de organisatie staat me tegen, de speaker irriteert me. Het ligt niet aan de wedstrijd, het ligt aan mezelf. Vlak voor de wedstrijd krijg ik bericht dat door het geringe aantal deelnemers de wedstrijd is gewijzigd. In plaats van een rondje van 50 km twee rondjes van 25. Wist ik dit van tevoren had ik me niet ingeschreven. Ik probeer het nog, met de gps het hele rondje? Monique voelde het al aan. Jan , mijn partner in crime, idem. Hij probeert het nog. Wil het best inkorten tot 25. Ik weiger. Waarom? Tsja, wil toch 50 lopen.

De sfeer is goed, de organisatie is meer dan behulpzaam. Er zijn zelfs dames die assisteren bij de douches. Daar ligt het niet aan. Ik reis met Jan af. Uurtje rijden, vooraan parkeren. We zijn de eersten. Van de 25 inschrijvers, dagen er maar 20 op. Hoezo kleinschalig. We nemen een kop koffie, zien Stella meer dan levensgroot het rondje aanprijzen.    

Bij de start bespreken we de wedstrijd. Twee jongens willen voor de titel. We dollen ze een beetje. Marlon is de enige bekende. Om 10 uur is de start en ik ben Jan al heel snel kwijt. Hij heeft er zin in. Zelf loop ik veel te hard. Ruim 11 per uur. Ik krijg dat niet meer uit mijn systeem. Het eerste rondje loop ik dan ook in iets van 2:15. Een 50km in 4 uur 30 zou voor mij een pr zijn. Niet goed dus. Op km 20 begint de kuit te trekken. Dat is de laatste druppel die ik nodig heb. Ik stap uit na 25km, ik vind het allemaal best. 

Ik leef wat mee met de 15km start, zie de eerste op de 50km finishen (3:45) en de eerste op de 25 (1:30). Ik krijg een medaille omdat ik toch een rondje heb gelopen. Ik zeg al dat ik hem niet wil en hem hem sowieso weggeef. Ik krijg hem toch en geef hem aan een kind dat mij best eng vind. Vader en moeder vinden het geweldig. Het kind vind mij maar een engerd. Ik spreek nog met Jaap. Volger van mijn blog. (Sorry Jaap je treft mij in een verkeerde stemming). Gelukkig/Helaas (vul maar in) valt Jan ook uit. Hij loopt als een tierelier maar krijgt last van een oude voetblessure en moet stoppen op km 37.  Al met al dus vroeg thuis. Twee kneuzen in de auto met beiden een DNF. Jan geniet want is blij met zijn vorm,  en snelle tijd. Ik ben ook blij omdat die eerste ronde veel harder ging dan ik had verwacht. Ik kan blijkbaar nog wel langere afstanden lopen met 11 per uur. 

Conclusie: DNF en het doet me helemaal niks. Blij met de snelheid op de eerste 25km. Pijn in de kuit baart me een beetje zorgen. Toch maar weer een sportmassage. Over de Transvulcania maak ik me geen enkele zorgen. Al met al een raar verloop van de wedstrijd. Gauw maar vergeten. 

Posted in Training | 1 Comment

Grenzen en nieuw materiaal

Salomon XA Pro 3D

Trainen op de grenzen van belastbaarheid. Geen wetenschappelijke benadering maar gewoon op gevoel. Wederom 4 trainingen deze week. Hadden er 5 kunnen zijn maar dat is net te veel. De dinsdagtraining is wederom pittig. Niet de kerntraining van Jan die aan het oefenen is voor zijn praktijkexamen maar alles bij elkaar. Toch weer ruim 21km. Bovendien train ik met nieuw  ‘materiaal’. De schoenen die ik 5 jaar geleden kocht voor de TAR zijn tot op de draad versleten. De zool valt letterlijk uit elkaar. Verder is de schoen nog helemaal in orde. Ik hoef niet op zoek naar een ander type schoen. De Salomon XA pro 3D  is een perfecte schoen voor mij. Het doet mij deugd dat deze na 5 jaar nog bijna exact hetzelfde is. Ook investeer ik in compressiekousen. Mijn kuiten blijven kwetsbaar. Het is niet zozeer gewenst maar meer een noodzaak. Deze keer geen Herzhog maar Compressport. Als ik ze vergelijk blijkt wel dat ook mijn Herzhogs versleten zijn. De rek is er wel een beetje uit.

Oude zwembad in Arnhem

Op woensdag is er weer een HAN Bruist training. Met een man of 50 lopen wij een deel van de Klein Zwitserlandtrail. Het is een vast onderdeel van de training dat er allerlei opdrachten gedaan moeten worden. Hier pijnigen wij onze hersens over een mooie limerick. Uiteindelijk doel is de wisseltrofee (Die dit team net niet wint met een ondankbare 4e plek) en bijgaand doel is het ontdekken van de buitenlandse reis van 2017. Na een macaronimaaltijd volgt de presentatie en het blijkt dat we naar de Zwisterse Alpen gaan! Omdat de bijeenkomst dichtbij is ga ik hier lopend heen en alles bij elkaar loop ik toch weer een kleine 15 km in het Beekhuizense Bos met de nodige hoogtemeters. 

Consequentie is dat ik donderdag vermoeide benen heb. Ik moet kiezen tussen de Ciko training van donderdag of de heuveltraining van vrijdag. Ik kies voor de laatste. 

Rozendaalse veld

Op zondag is het weer tijd voor de duurloop. Ik sta weer vroeg naast het bed en ben vroeg op pad. Heerlijk. Het wild beloont mij door overvloedig aanwezig te zijn. Zelfs een groep van 15 zwijnen  waarvan minstens 5 jongen. En dat aan de voet van de Keienberg! Helaas laten de benen het afweten en ben ik na 18 km weer terug. Beetje kort maar het is niet anders. 

Ondertussen passeren weer tal van buitenlandse avonturen. Ik heb familie in Interlaken die mij uitnodigen de Jungfrau marathon te komen lopen. Hun Hotel is naast de start. Dit jaar gaat echt niet meer lukken maar in 2018 moet die er maar eens aan geloven. 

Een ander avontuur is de marathon van Detroit. Ook hier is een combinatie met familiebezoek.  De marathon moet een bijzondere zijn. Ondermeer passeer je de grens met Canada en moet je je paspoort meenemen tijdens de wedstrijd. Ik heb nu al zin. 

Daar sta je dan. En deze stier zet geen stap opzij.

Posted in Training | Leave a comment

500 internal server error

Wat te doen als je dit bericht krijgt bij het benaderen van je website. De FAQ biedt uitkomst:

De 500 Internal server Error betekent dat de bestanden onjuiste bestandsrechten hebben. Directories en subfolders moeten geCHMOD worden naar 755. Uitvoerbare scripts in de cgi-bin directorie mogen ook maximaal 755 hebben. Plaatjes, Media en tekstbestanden zoals HTML mogen maximaal 644 hebben.

Nu ben ik best wel IT onderlegd maar hier begrijp ik werkelijk niks van. Ik maak gebruik van mijn ‘helpticket’ van mijn webhoster. Binnen een werkdag is mijn probleem opgelost. Redelijk snel. Urgentie was dan ook medium. Het antwoord dat ik krijg is net zo acacadabra als bovenstaand.  Maakt niet uit. Resultaat is hetzelfde. De website doet het weer.

Ondertussen maakte ik mij best wel zorgen. De website is voor mij zo langzamerhand ook de enige plek waar mijn ‘ dagboek’ staat. Tijd voor een back-up. Het was vrijdag niet voor niets world backup day.

Gelukkig biedt mijn webhost hiervoor een voorziening:

 

 

Posted in Training | Leave a comment

Mooie trainingsweek

Ging vorige week niet naar mijn zin, deze week doe ik alle trainingen die ik van plan was. Vorige week deed ik slechts drie van de vier trainingen. De weekend duurloop schiet erbij in. Te druk, teveel gepland. Als op zondag de wekker om 6 uur gaat is de weerstand te groot. Bijkomend gevolg is dat ik de rest van de dag een katterig gevoel overhoud. Slappe hap, Watje! Je kan maar beter 5 kilometer lopen dan helemaal niet.  Veel tijd om daar over in te zitten had ik overigens niet. Om 10 uur zitten we in de auto voor een klus. .

Veel wild vandaag. Een haas, een zwijn en vier herten in twee waarnemingen. De buizerd (?) die vlak voor mijn neus uit de boom valt en wegzweeft is ook schitterend.

Deze week gaat beter. Vier trainingen waarvan 2 heuveltrainingen. Bovendien loop ik dinsdag weer naar de club voor de training. Alles bij elkaar goed voor 75km en bijna 2000D+ Twijfel bij dat laatste getal maar het zou kunnen. Suunto maar weer eens kalibreren. De dinsdagtraining valt mij zwaar. Na een lange dag werk is dit echt wel pittig. Bij de heuveltraining op donderdag met de club pak ik elke hoogtemeter die ik kan nemen. Vrijdag zijn de benen te zwaar en stel ik de heuveltraining uit naar Zaterdag.

In de groep is wat onduidelijk over welke heuvel ik gebruik voor mijn heuveltraining,  vandaar maar een foto. Het is een bekende heuvel met een naam blijkt. De keienberg , nooit geweten. In de stenen rondom vind je de tekst: PER ASPERA AD ASTRA. ‘Door de moeilijkheden naar de sterren’. Dat vind ik nu wel een toepasselijke tekst.  Ik ben erg tevreden met het feit dat ik op zaterdag de training toch inhaal die eigenlijk op vrijdag stond. In totaal ga ik 10 keer de keienberg op. Dat was al meer dan ik op gehoopt had. 

Consequentie is dat de benen op zondag zwaar zijn. Of het door de zomertijd komt weet ik niet maar de eerste kilometers is het totale rust in het bos. Zo heb ik dat het liefst. Binnen een kwartier spot ik een haas en een zwijn. Een haas kom ik zelden tegen maar de laatste tijd steeds meer. Het zwijn is een kleine en is er rap vandoor.Helaas komen dan de MTB-ers. Waarom moeten die lui toch altijd zo een herrie maken. Je kan toch ook fietsen met je mond dicht. 

In de buurt van de Eerbeekse weg rijdt een politieauto door het bos. Beetje vreemde verschijning want het is bepaald geen terreinwagen. Stukje verderop tref ik 3 grote edelherten naast een weiland. In het weiland staan paarden en is iemand die aan het voeren. Vreemde situatie. De boerin heeft geen oog voor de herten. Waarschijnlijk al veel te vaak gezien.   

Op het bezoekerscentrum is het lammetjesdag. Kan je een lammetje adopteren. Er zijn er zat!

De vlakke kilometers gaan gemakkelijk, de hoogtemeters kosten de eerste helft veel kracht. Dat gaat de tweede helft beter. Ik zie in de laatste kilometers dat ik een rappe tijd kan neerzetten voor mijn vaste rondje. Ik heb nog genoeg energie om de laatste kilometers aan te zetten. Heerlijk gevoel. De kracht komt weer in de benen. Langzaam maar zeker word ik weer sterker. 

Posted in Training | Leave a comment

2017-03-11 Galgenbergmarathon

De voorbereiding gaat allemaal wat gehaast. Geen tas van tevoren ingepakt maar iets vroeger opstaan moet ook kunnen. Gisterenavond nog even op de site gekeken en naar mijn verslagen van eerdere deelnames. Hoe was het ook alweer? Blijk ik deze marathon alweer voor de vijfde keer te lopen. Waarschijnlijk is dit dan de marathon die ik het meest gelopen heb met Rotterdam op de tweede plek. 

Met Renske en Ernst Jan, Matthew en Rinus een leuke ochtend

Ik vind hem dan ook leuk. Bovendien is het een marathon in Maart en redelijk in de buurt (Rhenen). Zo denken er meer over en is het een gezellige reünie. Verandering is dat we de route andersom lopen en dat er wat kleine aanpassingen zijn. 

Plakkaat op de Galgenberg

Het zonnetje doet zijn best, de temperatuur is bij de start 4 graden maar stijgt snel naar een graad of 12. Warm dus. De start is een routine. Als langzame loper start mijn groep als eerste en drie groepen erna. Wel eerst even een groepsfoto. Ach ja. 
Over de route valt niet zo heel veel te vertellen wat ik niet al eerder gemeld heb. Leuk met toch wel pittige klimmetjes. Voor de verandering klimmen we deze keer ook naar de Galgenberg. Ik wist dat het niet zo heel veel voorstelde maar vind het toch wel leuk om die na 5 edities eens te bekijken. Volgens de geschiedschrijving heeft er maar één executie plaatsgevonden, en dan niet eens met een galg. Tsja.

Het lopen gaat relatief makkelijk. De laatste kms zijn pittig maar ook snel voorbij. Het tempo ligt best hoog voor mij maar kan ik toch wel aan.  Voor ik het weet zijn we in de laatste kilometers als Ernst Jan op zijn gezicht valt. We hebben wat tijd nodig om hem op te knappen en raken de groep kwijt. Het maakt allemaal niet uit. 

Conclusie: Tsja een marathon, lekker gelopen, erg gezellig. Belangrijker vind ik dat deze week ruim 75km is gelopen. Dinsdag weer als een jonge hond de Emma pyramide over plus de nodige extra stukjes. Donderdag was ik niet vooruit te branden bij de pyramideloop en sukkelde ik achteraan. Al met al heel tevreden 

 

Posted in Training | Leave a comment

MTB route ‘t Peeske

Uitkijkpunt op km 20. We kijken naar het Noorden maar welk dorp?

Het is alweer veel te lang geleden dat ik met Jacolien een rondje gelopen heb. Goede valide redenen maar toch. Vandaag is het dan zover. Verschillende opties passeren de revue. Jacolien is kritisch want heeft een schema. Drie uur moet het worden. Nou dan is de mtb route ‘t Peeske een leuke plek om te lopen. Iets meer dan 25 kilometer en 624 hoogtemeters volgens Suunto (lijkt me wat veel) . In ons tempo, met de nodige hoogtemeters denk ik dat drie uur wel reëel is. We twijfelen nog wat vanwege de mtb-ers op de route. Uiteindelijk lopen we iets sneller.

Jacolien stelt als voorwaarde dat ik alle trainingen van de afgelopen week op Ciko netjes doe. Ik ken mijn plaats en heb beiden dan ook keurig gelopen. Afgelopen dinsdag was erg leuk. Twee keer een 1k en twee keer een 2k op 10 en 15 km snelheid. Nancy geeft de training en heeft de vaart erin. Bevalt me erg goed. In no time gaan we door de warming up en loopscholing. Ik vind het zelfs leuk. Het lopen gaat fantastisch. De benen voelen sterk en ik loop met de voorsten mee. Dat is wel eens anders geweest. Veel te hard natuurlijk.

Heerlijk gebied met mooie vergezichten.

Donderdag geeft Jan de training. Climaxloop. 20 minuten, 10 minuten en 5 minuten met een steeds hoger tempo. Leuke training. Jan is met de cursus voor atletiektrainer bezig en neemt dat heel serieus. Jan geeft duidelijke instructies maar de keerzijde is dat we relatief veel stilstaan.  

Speedcross 4, eerste loopje.

Het is heerlijk weer. De zon schijnt zowaar. Menig loper is in de korte broek. Krijg bijna het idee dat het lente is. Op de open terreinen waait het nog stevig en dat is wel erg koud. Vandaag ook de vuurdoop van mijn nieuwe schoenen. Als gegoten! prima schoen. Ze krijgen dezelfde behandeling. Opdrogen en schoonkloppen. Nu maar hopen dat ze wat langer meegaan dan de speedcross 3.

Al met al een geslaagde trainingsweek van ruim 50km en 1000D+. Volgende week maar weer wat verder lopen. 

Posted in Training | 1 Comment

Herstelloopje

Belangrijkste stormschade is het platgewaaide gras.

Dinsdag een copieuze maaltijd in een gerenommeerd restaurant, donderdag storm. Elke keer een excuus om niet te trainen. Het etentje had ik niet willen missen maar de storm was gewoon slappe hap. Normaal gesproken leuke weersomstandigheden voor een afwisselende training maar nu stapelen de bezwaren zich op. De geplande training (heuvel interval) is niet echt geschikt als hersteltraining, het is koud en nat, ik ben moe. Excuses genoeg om lekker te cocoonen op de bank met een lekker biertje. Ik neem mij voor om dan vrijdagochtend de training in te halen maar zonder succes, alweer. Watje, slappe hap!

Nieuwe brug op de Veluwe. Had geen moeite met het trappetje

Vandaag dan maar de hersteltraining. Ik ben weer vroeg buiten. De laatste buien verlaten het land. Bij het spoor is een bermmonument opgericht. Bloemen zijn nog vers, tekst is onleesbaar. Het is nog donker. Ik neem mij voor op de terugweg de tekst te lezen. Wat ik dan ook doe maar wordt er niet veel wijzer van. Hier heeft zich op 4 januari een drama afgespeeld waar ik alleen maar naar kan gissen.

Het lopen gaat zwaar maar in mijn hoofd zit het wel goed. Ik zie wel waar het schip strand. Belangrijkste doel is een beetje ontspannen, paar kilometer lopen, frisse neus halen. Het tempo is dan ook dramatisch laag. Ik vraag me zelfs af of het nog wel met hardlopen te maken heeft. Het doet me niet zoveel, het maakt me niet uit. De kilometers glijden langzaam voor bij en voor ik het weet heb ik er toch weer een 20 opzitten. 

Ik kom weer langs de nieuwe brug. Vorige keer liep ik er overheen. Nu eronderdoor. Wie weet waar hij staat mag het zeggen. Stukje van de Veluwe dat iets lastiger te bereiken was is nu toegankelijker geworden. 

Adieu Speedcross 3. Tot op de draad versleten.

Bij vertrek trok ik mijn veter kapot. Nu waren mijn schoenen al wel wat versleten maar nu blijven ze niet eens meer goed zitten. Nieuwe veters zijn de investering niet meer waard. Deze Salamon Speedcross 3 hebben mij veel gebracht. Het blijft een heerlijke schoen maar de kwaliteit van jaargang 2017 is niet best. Ik neem afscheid van ze en bestel de speedcross 4. Hoop dat het mash gedeelte steviger is dan van de 3. Stilletjes bedank ik Trump voor de dalende dollarkoers. De schoenen kosten minder dan € 100,- Bij mijn vorige aankoop was dat aanzienlijk meer. 

Posted in Training | Leave a comment