Bedankt Job!

tw-1

Vandaag in het bos gevonden. Een stuk of 20 op 1 plek in het bos. Wie weet wat het is mag het zeggen.

Dinsdag moet ik de training afbreken. Een rustig rondje Oosterbeek moet ik eerder verlaten omdat mijn kuit foute signalen afgaf. Ik ken het gevoel. Ik weet alweer hoelaat het is. Ik heb de behandelingen van Job verwaarloosd en ook het rekken is er langzamerhand uitgeslopen. Hoogste tijd voor een afspraak. Helaas gaat dat ten koste van de donderdagtraining.  Maar achteraf denk ik dat die toch niet realistisch was. Eenmaal bij Job blijk ik 8 maanden niet geweest te zijn! Ik spreek er schande van, Job is nuchterder. Kennelijk had je het niet nodig. Prima toch! Ik ben een beetje gemeen en laat Job de pijnpunten zoeken. Ik wijs een beetje vaag naar mijn benen. Benieuwd of hij de klachten vind. Nou, daar hoef ik mij niet ongerust over te maken. Binnen de minuut had hij de hoofdklacht en nog een drietal halve klachten. Het ziet goed vast en we spreken af dat we een eventuele tweede afspraak maken als het niet helemaal weg is. De behandeling is pittig en Job wil niet tot het uiterste gaan. Met een stevige Biofreeze op mijn benen ga ik weer huiswaarts. tw-2

De zondagtraining is weer als vanouds. Ik heb er vertrouwen in en vertrek voor mijn vaste rondje. Mijn benen voelen prima. Klachten zijn volledig verdwenen. Het bos doet ook weer zijn uiterste best om mij te vermaken. Prachtig winterweer. Twee prachtige herten met grote geweien die majestueus door het bos rennen. Fantastisch gezicht. Na 30km zegt de rechterkuit ‘ doe is ff rustig zeg!’ Gelukkig ben ik bijna thuis. Lopen op deze manier is een cadeautje

Posted in Training | Leave a comment

Ultra Tour Monte Rosa

utmrHet is feest! Ik mag deelnemen aan de UTMR 4 stage trail in september 2017.  Deze wedstrijd staat al enige tijd op mijn netvlies. Initiatiefnemer Lizzy Hawker (google maar eens) heeft met haar team een prachtige ultratrail ontwikkeld rond de Matterhorn..  Om deel te mogen nemen is er een voorselectie. Je moet kunnen aantonen de wedstrijd tot een goed einde te kunnen brengen. Ik heb geïnformeerd bij Martine  over zwaarte en verzorging en was vrij snel om. De pre-registratie ingevuld en gisteren kreeg ik bericht

capture

Het is zeker geen appeltje-eitje wedstrijd. Het is wederom toch weer een technisch parcours (slik) maar de afstanden en limieten lijken haalbaar. Elke dag is de limiet 12 uur en de langste afstand is de 4 dag, 45,5 km. We kunnen aan de bak, maar eerst is het feest!

Posted in UTMR | Leave a comment

Coastal Trail Series Aftermovie

Op verzoek van HANbruist maak ik een filmverslag van het weekend. Leuk om te doen. Het perspectief is daarmee wat anders dan gebruikelijk. Deze keer sta ik niet zelf centraal maar de groep.

Om filmbeelden te maken heb ik bij meerdere wedstrijden en trainingen lang lopen knoeien met de plek van de camera. Hoe houd ik de camera (gopro) vast. Op een stik, op mijn rugzak, in mijn hand? Het heeft allemaal zijn voor en nadelen. Het enige wat ik nog niet geprobeerd heb is op mijn hoofd. Er is iets dat mij tegenstaat.

 

  voordeel nadeel
stik Mooie overview Waar laat ik de stik tijdens het lopen
  Selfies mogelijk Gehannes met de telescoop
  flexibiliteit van camerapositie  
  Stabiele beelden  
Uit de hand Makkelijk opbergen Geluidsoverlast van je hand
    Scheven beelden
    vingers voor de camera
Aan rugzak band Vrij bewegen Beeld staat onder een hoek/scheef
  Makkelijk bedienen  
  Makkelijk opbergen en pakken  
Borstharnas Vrij bewegen Geluisoverlast van hart
  Makkelijk bedienen schudden van beeld
  Makkelijk opbergen en pakken  

 

Conclusie zover is dat ik het borstharnas nog de beste optie vind. Makkelijk bedienbaar, kan zien wat ik doe. Beeld kijkt recht vooruit en niet scheef. Ik heb mijn handen vrij voor de sport. Kan de camera makkelijk uitnemen en andere shots maken. Nadeel is dat de geluidsopname dicht bij mijn borst zit. Ik hoor mijn hartslag. Ander nadeel is het harnas zelf. Het voelt als een enorm ding wat op zich nog wel meevalt.

Posted in CTS, Gopro | Leave a comment

2016-11-12 CTS Gower

14991383_1257338800955466_5228153727095819146_o Wat een weekend. ‘ The day after’ ben ik nog aan het nagonzen van een weekend naar Wales. Zoveel indrukken, zoveel plezier, zoveel eten, zoveel drank, zoveel sport dat ik echt een hersteldag nodig heb. Endurance life maakt wederom zijn reputatie waar en wederom loop ik een geweldige trail langs een stuk van het coastal path van het Verenigd Koninkrijk dat zo enorm mooi is.

gower-1 Kitty en Iris hebben een fantastische prestatie neergezet en voor 120!! sportievelingen een fantastisch weekend georganiseerd. De organisatie kent Kitty inmiddels en bij de briefing wordt zij dan ook een speciaal welkom geheten. Het gaat zelfs zover dat de HAN een aparte startlijst krijgt. Geweldig! 

Het weekend is al met al best pittig. Op donderdag avond stappen we in twee bussen. De dubbeldekker vertrekt vanuit Arnhem naar Nijmegen om daar de volgende bus op te pikken. We vertrekken om 22:00 uur en rijden door tot een uur of 3 om dan op de boot te stappen naar Dover. Van daaruit rijden  we naar Swansea in Wales. Om 13:00 uur de volgende dag komen wij geradbraakt aan. Het hotel moet nog een cursusje logistiek volgen want wat volgt is een incheck proces dat vele uren gaat duren. We hoeven daar gelukkig niet op te wachten, Kitty en Iris regelen dat weer,  en we gaan naar het centrum van Swansea. Persoonlijk ben ik daar erg snel op uitgekeken en ben snel terug om een rondje hard te lopen.  De organisatie heeft een korte warming up georganiseerd om de spieren wat los te maken. 

15069078_1189323067826828_7943413270666235978_o

De planning is uitermate strak en klopt tot op de minuut. We worden dan ook om 6 uur verwacht in een restaurant een paar honderd meter verderop. Dit wordt een teleurstelling. Het buffet is halverwege al voor een groot deel op en de laatsten behelpen zich met puntjes witbrood met iets van groente ertussen. De vermoeienissen eisen hun tol en bijna iedereen gaat vroeg naar bed. bierMet Frank, Iris en Kitty blijven we nog even plakken.  We doen ons tegoed aan een lokaal bier(tje), of waren het er twee of drie. Persoonlijk vind ik dit een fijne voorbereiding. Niet teveel stressen, lekker ontspannen wat drinken en de gezelligheid wat zoeken. Toch liggen we om een uur of elf in ons bed. Helaas slaap ik erg slecht en word ik met een knallende koppijn wakker. Met twee ‘ roze vriendjes’ en een prima ontbijt  zoals Jan deze noemt is dit snel verholpen.

Om kwart voor 6 ontbijt en om half 7 stappen we in de bus naar de start. gower-2De route naar de start is al een belevenis. Wales blijkt een fantastisch mooi stukje  UK te zijn. Het heeft de hele nacht geregend en er hangt een dikke laag mist over het land. Mijn voorspelling dat we wat bagger gaan tegenkomen komt natuurlijk uit. De chauffeur wordt erop uitgestuurd om wat vuilniszakken te scoren voor de ongetwijfeld vieze schoenen straks. Op weg naar de start stoppen we even om de wandelaars uit te laten stappen. In totaal zijn er 43 deelnemers die 26km gaan wandelen. Zij zijn geen onderdeel van de wedstrijd maar toch aanwezig om wat locale wandelpaden te ontdekken. De wandelroute bestaat uit een aantal officiële wandelpaden en ook het laatste stuk van de marathon met ook de finish als eindpunt. We eindigen dus allemaal op dezelfde plek

roshilliDe startlocatie is er weer een uit het boekje. We zien de zee met wat kliffen bij een klein plaatsje Roshilli. Op een grasveld staan twee tenten en een starthek. Erg basic maar weer super georganiseerd. Zelfs het zonnetje breekt door. De Ultra’s starten als eersten en de marathonlopers  een half uurtje later. De eerste kilometer is meteen klimmen.

15068404_1257339540955392_1237042405304157922_oNa een eerste stuk strand komen we bij CP 1. Vanaf hier vertrekken wij naar het oosten door het binnenland. Vooraf vreesde ik dat dit een wat saaier stuk zou zijn maar niks bleek minder waar. We lopen op een stuk hoogland zodat we telkens weer verrast worden op een vergezicht of een doorkijkje. De ondergrond is gras, nat gras, gras met plassen en schapenkeutels. Ergens aan het begin van de oversteek word ik bijgehaald door Bram. Hij weet mij te melden dat Kitty en Jeanette vlak achter mij zitten. Ik verwacht ze elk moment langszij en ik neem mij voor bij hen aan te haken. Een paar kilometer verder haal ik Bram weer in om hem vervolgens niet meer te zien in de wedstrijd.

rondjeOok Kitty en Jeanette kom ik  verrassend genoeg niet meer tegen. CP 2 is op 22 km en aan de overkant. Ik begin warm te worden en loop lekker. Blij met mijn korte broek en ook de armstukken verdwijnen in de rugzak. Ik ben een beetje in de war wat  de route betreft. In mijn hoofd zit dat het stuk langs de kust niet zo heel lang is. Het moeten er nog minimaal 23 zijn. Als ik nu het kaartje bestudeer zie ik mijn vergissing. Het oostelijke deel ontbreekt in mijn hoofd en is nog best lang. Zeker omdat we ook elke uitstulping volgen. 

14991954_1265142503548298_1370231997917812614_nOnderdeel van het parcours zijn drie passages over het strand. Ik blijf dat heerlijk vinden. De eerste twee strandstukken loop ik over het zand. Het water is wat verder weg. Het derde strandstuk kan ik mij niet bedwingen en loop ik een stuk door de branding. Ik wordt hier erg vrolijk van. De strandopgang zal ik mij nog lang heugen. De trap is oneindig lang. 

Hierna volgt weer een schitterend stuk langs kliffen en paden. De zon breekt door en mijn geluk is compleet. Het lopen gaat fantastisch. Ik kom nergens in de problemen en kan de hele afstand moeiteloos lopen. Met een gemiddelde van 7,5 km/hr loop ik het rondje van 45km in bijna 6 uur. Suunto geeft een D+ aan van bijna 2000 meter maar dat lijkt mij teveel. Vlak voor de finish staat een bordje met Ultra rechtdoor en Finish rechtsaf. Vandaag ga ik voor de Marathon en ben stiekem erg blij dat ik naar de Finish mag.  

gower-3De terugreis met de bus vind ik een bezoeking. Ondanks de gezelligheid en goede sfeer duurt de reis me veel te lang. Eenmaal in Arnhem zit er een stevige knoop in mijn rug. Wellicht dat Job raad weet hiermee.

Conclusie: Sommigen vragen aan mij wel eens wat ik de mooiste marathon vind. Best lastig maar de marathons van de CTS serie behoren absoluut bij de top drie. Sussex is tot nu toe het hoogtepunt maar deze komt er vlak achter. De zwaarte omschrijft de organisatie als ‘strenious’. Niet zo heel zwaar en dat kan ik wel bevestigen.  Het traject kent geen absolute hoogtepunten maar bij elkaar is het weer een prachtige trail door een prachtig gebied. Het lopen gaat weer makkelijk. De marathon kost mij nauwelijks moeite. Heerlijk! 

Posted in Training | Leave a comment

Transvulcania

Voor het eerst moet ik aantonen dat ik de afstand aankan. Niet met een medische keuring maar met keiharde resultaten. De lat ligt gelukkig niet zo hoog. Ik kom ongeschonden door de controle! 

tv1Estimado Edwin:
Tras comprobar la veracidad de la información contenida en su inscripción, procedemos con este mail a Confirmar su plaza en la modalidad Maratón de Transvulcania 2017, a celebrar el próximo día 13 de Mayo.

Dear Edwin:
After checking the veracity of the information contained in your registration, we proceed with this mail to Confirm your bib in the Transvulcania Marathon 2017, to be held on may 13th.

tv

 

Posted in Training | Leave a comment

Deutsche Ultramarathon Vereinigung

De Duitse Ultramarathon Vereinigung houdt de officiële resultaten van finishers op de Ultra’s bij. Hoef je niks voor te doen. Het lijstje is niet compleet maar wat zou dat. Het blijft leuk!

ultra

Posted in Training | 1 Comment

2016-11-05 Zuid Kennemerlandtrail

zkt-5

Voor ik op bezoek ga bij mijn ouders in Haarlem wil ik een stukje lopen. Dat kan natuurlijk mijn vaste rondje zijn maar ik heb een beter plan. Ik ga in de buurt van Haarlem lopen. Ik probeer eerst Jacolien, die kent alle paadjes rond Haarlem,  maar helaas is die niet thuis. Plan B is zelf wat zoeken.  Na wat googlen op internet vind ik de Zuid Kennemerlandtrail. zkrouteEen trail van 24 km door Nationaal Park Zuid Kennemerland. Een tocht door de duinen inclusief een stukje strand. De start is op de Zeeweg van Bloemendaal bij ingang ‘de Koevlak’.

Zoals gewoonlijk ben ik weer vroeg op pad. Om 8 uur sta ik als eerste op de parkeerplaats. Vlak na mij komt nog een andere loper. Shit dat is jammer. Maar na een kilometer of wat kiest deze loper een andere route en ben ik hem kwijt. Ik gebruik de trail als training maar vooral ook om weer eens mijn gopro uit te proberen. Ik wil deze meenemen naar Wales. 

photo_2016-11-06_21-04-43

Het weer is spannend. Er wordt veel regen voorspeld. In de auto daarom een set aan droge kleding en natuurlijk mijn gewone kloffie. Regenjas, spullen in de boterhamzakjes en gaan. Het eerste stukje verlaat al snel het asfalt en gaat  langs een vogelmeertje. Wow, mooi hoor! Als dit zo blijft wordt het een mooie tocht. 

Omdat ik niet wist wat ik kon verwachten heb ik mijn asfaltschoenen aangedaan. Achteraf denk ik dat mijn trailschoenen prima hadden gekund. Veel los zand. Ook wel wat asfalt maar redelijk binnen de perken. Niet snel daarna sta ik oog in oog met een damhert. Mooi beest. De foto mislukt. Maar niet getreurd ik ga er nog heel wat tegenkomen vandaag. Het is bekend dat de duinen vol zitten met die beesten. Maar ach, ik kom hier niet zo vaak dus ik vind het allemaal nog erg leuk.

zkt-1 Ik slinger door de duinen en heb het erg naar mijn zin. Na een paar kilometer kom ik uit bij Parnassia. Een bekende strandtent. Hier ga ik het strand op. Ik blijf het geweldig vinden om langs de branding te lopen. Helaas zijn de Hoogovens van IJmuiden niet ver. Fijn het strand maar niet het mooiste stukje van de kust. 

zkt-3

Het aantal wildwaarnemingen neemt een beetje belachelijke vormen aan. Ergens op kilometer 15 stuurt de gps mij het bos in. Dit kan niet kloppen. Het pad is niet meer dan een wildpaadje. En inderdaad sta ik al snel oog in oog met een kudde van een beest of 6. Toch wat ongemakkelijk ga ik op zoek naar een fatsoenlijk pad die ik redelijk snel vind. De uitgezette route is op dit stuk erg grof. Vermoed een handmatige ingetekende route en niet een gps recording. Maar het mag de pret niet drukken. De wolkenlucht is spectaculair. Ik zie meerdere regenbogen en vele buien. Gek genoeg loop ik alle buien voorbij. Slechts één keer krijg ik een buitje op mijn kop maar dat mag geen naam hebben. 

zkt-4Wederom passeer ik een meer. Midden in het meer staat een grote witte vogel. Een lepelaar? Kan het niet goed zien. De Aalscholvers zijn wat duidelijker te herkennen, en te ruiken! Nog en klein stukje en dan ben ik weer bij de uitgang. Ik zie een bordje met uitzichtspunt voor de Wisent. Er staat geen enkel indicatie van de afstand bij. Het lijkt mij leuk om Wisents waar te nemen maar dat moet wachten tot een volgende keer. Het rondje is officieel iets van 24km maar ik loop ietsje meer. De route passeert alle uitzichtspunten maar gaat er niet langs. Dat laat ik natuurlijk niet over mijn kant gaan.  

Het plannetje slaagt beter dan ik had gedacht. Erg mooi natuurgebied en in het begin lekker rustig. Na een anderhalf uur stikt het van de hardlopers. Opvallend vind ik de afstandelijkheid. De meeste lopers negeren mij straal en reageren niet op mijn groet. Op de Veluwe is dat toch anders. Al met al heb ik het goed naar mijn zin. Volgende keer ga ik het weer doen. Misschien een ander park, we zullen zien. 

Posted in Training | Leave a comment

Winterdip.

Ik schiet keihard in mijn winterdip. Maar ik doe er alles aan om hier bovenuit te komen. Van de zomer een openhaard aan laten leggen en dat helpt enorm tegen de kou. Inmiddels weer nieuwe Icebreaker thermo’s in de kast (dikste uitvoering) en ook dat helpt. Nu nog een paar mooie peaty whisky’s in Engeland scoren over twee weken. 

tr-1De wintertijd begrijp ik allang niet meer, waar was dat ook weer voor? Effect is wel dat het bos van mij is. Iedereen meent een uurtje langer te moeten blijven liggen lijkt het.  Beetje in de war want de zon zou pas half 8 opkomen maar om 7 uur schemert het al. Gaan! De kleuren van het bos helpen. De rust en stilte helpen mij de eerste twee uur door. Ik spot wat wild. Een hert dat languit in de heide ligt? Hoofd boven het veld. Foto is te slecht voor publicatie. Even verderop een kudde herten. Shit, zij zien mij een fractie eerder dan ik hen. Foto heeft geen zin. Wel prachtig gezicht. Twee mannetjes en flink wat dames. 

Op de Rheder- en Worth-Rhederheide loop ik door het hoge gras en worden  mijn benen nat van de dauw. Het gevoel blijft heerlijk, dat natte gras langs je benen. Het is niet koud. Daarbij heb ik een lekkere cadans te pakken. Dat was vorige week wel anders. Het lopen gaat weer eens lekker. Ik heb rust, de benen voelen redelijk. 

Wat niet helpt was de wortelkanaal behandeling van afgelopen donderdag en de kiespijn de dagen vooraf. De dinsdagtraining loopt in de soep maar gelukkig was dat een testrondje. Heb ik niet zoveel (meer) mee. De donderdagavondtraining is geeneens een optie. Met een flinke hoeveelheid paracetamol probeer ik blij te blijven. De geplande Mookerheidetrail met collega’s op zaterdag  laat ik lopen.  Jammer want die leek me erg leuk en als het weer nog eens geweldig is.

tr-2Vandaag dan mijn vaste rondje. Ging vrij makkelijk tot het laatste stukje. Kennelijk ben ik wel ver weg want ondanks verwoede pogingen van Cordien om mijn aandacht te vangen loop ik daar straal voorbij. Sorry Cordien, volgende keer krijg je een hug!

Nu maar eens gaan focussen op de trail in Wales. De reis zal een uitputtingsslag worden. Om 22:00 uur in de bus. Om 01:00 uur met de boot en dan nog eens heel veel kms rijden. De trail lijkt me gewoon weer geweldig. Het aanpassen van de afstand naar de marathon geeft rust. Wordt mijn vierde deelname aan de CTS serie. Geweldig!

 

Posted in Training | Leave a comment

Early morning run

ltm-1-2

Posted in Training | 1 Comment

2016-10-16 Lochem Trail Marathon

Dat ik een marathon zou lopen stond wel vast. Welke was tot het laatste moment een verassing. Kreeg een startbewijs voor Amsterdam aangeboden en ook mocht ik nog starten op de landgoed Twente Marathon. Tot Jan mij informeerde over een nieuwe marathon. De Lochem Trail Marathon. Lochem? Had ik daar niet al eens eerder gelopen? Was ik in 2013 wat kritisch over de wedstrijd (31km) nu ben ik een stuk positiever. Bij de start tref ik Jet en Petra. Ook een onafscheidelijk duo. Ik ken hun al sinds de 60 van Texel. Zij hebben mij toen fantastisch opgevangen na de finish. Jet loopt haar 152e ultra/marathon vandaag.

ltm-3De rit naar Barchem is al een belevenis. Prachtige vergezichten en mooie mistbanken boven de IJssel. Jan maakt foto’s en hoop dat ze een beetje gelukt zijn. In Barchem hoor ik dat we 29 deelnemers hebben op deze afstand. Hoezo kleinschalig.

ltm-1De organisatie kent Jan nog van eerdere edities en ook zijn er mensen die mij weer herkennen van de bekende media. De voorbereidingen hebben weinig om het lijf. Rugzak om en Suunto aan en gaan. De start is wel grappig. Niemand wil vooraan staan. Bepaald geen dringen in het startvak. met een 3-2-1-test, nu? Nee! 3-2-1-go, nu? ja nu! Hobbelen we over de Lochemse Berg die we volgens mij wel 10 keer opklimmen.

Het eerste stuk van 14 km gaat een beetje moeizaam. Spierpijn in Billen en Hamstrings maar bij de eerste post zakt dat wat weg. De post is weer geweldig op een boerderij tussen de koeien. Ik eet mijn inschrijfgeld op aan vulkoeken. Tsjee wat smaakt dat goed. De volgende post is wat onduidelijk. Ik dacht op 28km maar hoorde 30. Het bleek op km 35 te zijn. Mentaal dingetje. Jan en ik lopen samen op. We lopen in cadans, praten niet veel. Ik heb moeite op in de goede ‘flow’ te komen. Teveel omgevingsgeluiden die afleiden. Ik besluit mijn muziek aan te zetten en dat was een erg goed idee. Vanaf km 24 kwam ik in een fantastische flow en vergat ik de wereld volledig om mij heen. Alleen lopen, zon, bos. Echt een heerlijke runnershigh. Jan liep steevast achter mij en ik hield zijn schaduw in de gaten. Opeens was hij weg! Later hoorde ik van hem dat ik was ontketent en in een straffe cadans liep. Hij kon het tempo niet volgen en is afgehaakt. Ik had werkelijk niets in de gaten.

ltm-2Achteraf excuses gemaakt maar dat was niet nodig. Hij heeft genoten zoalang het duurde. Het was echt zo’n cadans als ik eerder heb gehad met Jan en Wim op de Berenloop. Geweldige flow. Runnershigh? Het zal wel. De post duurde en duurde en eindelijk op km 35 kwam deze. Wat mij betreft een beetje te laat of een post te weinig.

De heerlijke flow moet ik hierna bekopen. Op km 35 was ik na 3,5 uur. Normaliter is dan een 4:15-4:30 reëel. Helaas moest ik mijn flow bekopen op het laatste stukje. Overigens bleken dat niet 7 maar nog 9 km te zijn. Ik loop een beetje gelijk op met Alma S.  die over twee weken de Indian Summer Trail loopt in Drente (100k) en vervolgens de Zugspitze wil lopen. We hebben een klik.  Uiteindelijk finish ik exact 5 uur. 5:00:05. Dat valt mij een beetje tegen maar ach, vergeleken met vorige week toch weer een half uur sneller.

Conclusie: Heerlijk gelopen. De tijd klopt niet met mijn gevoel maar daar zal ik het mee moeten doen. De vorm wordt beter en beter. De Ultra in Gower zie ik nog niet zitten. Denk er hard over na om daar (lekker) een marathon van te maken.

Oja. Officieel mijn 50e Marathon whoohoo!

 

Posted in Training | 1 Comment