TAR 2012 Dag 2 St. Johan in Tirol – Kitzbühel

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens de Transalpinerun zijn er geen gemakkelijker etappes. Dat is de les die we vandaag op een hardhandige manier leren. Vanmorgen aan de start zijn we redelijk fris. Klein beetje stramme benen maar we weten dat we dat er weer uitlopen. Dat kan ook want de eerste twee km zijn vlak. Vanwege onze klassering startten we in vak c. Dat is jammer maar reëel. Hadden we bij de eerste 10 gezeten dan mochtten we een vakje opschuiven. De consequentie is dat we na twee km volledig vast staan op de eerste heuvel, de kaiserniederalm. De derde km kost ons drie kwartier en met een gemiddelde van 3 per uur schiet het niet echt op.

Eenmaal boven zitten we helaas een beetje achter in het veld en dat is te merken aan het tempo. Ook is de komende 12 km gevaarlijke singletrack. Zeer technisch, soms weer heel steil omhoog, dan weer steil naar beneden. De eerste verzorgingspost is op 11 km en ik begin met zorgen te maken over de cut-off time. Op km 9 hebben we nog 35 minuten. Normaal gesproken geen enkel probleem maar met dit tempo? Het verlossende woord komt van de organisatie die ons een half uur cadeau geeft. Ik ben er niet gerust op en het voelt niet goed. Het gaat veel te langzaam maar ja glibberen en glijden en nergens kan je passeren. Ter illustratie, op een van de paadjes blijft de schoen van Frans achter in de modder. Het was weer bar!

Uiteindelijk komen we een kwartier voor de officiële cut-off time binnen. De volgende is 9 km verder en downhill! Dat kennen we nog van gisteren en dat was niet ons sterkste punt. Voor het zover is nog een km klimmen naar de Brennender Palvin op 1555m Hier wordt Frans bijna omver gelopen door een koe die nog maar net kan remmen. Beest schrok en kon nog maar net op tijd tot stilstand komen. Het zal je maar gebeuren, verslagen door een koe tijdens de TAR! Op km 15 kwam er dan eindelijk een pad waar we konden rennen. Voor het eerst na drie uur ploeteren. Het tempo gaat makkelijk omhoog tot tegen de 12 per uur. MakkelijK!!

De tweede verzorging hebben we een kwartier ingelopen. Beter. Geeft iets meer marge maar voelt toch niet goed. Gelukkig (J) klimmen we nu naar Bergstation Astberg en zowaar breekt de zon door. Dus in plaats van de verwachtte regen schiet de temperatuur naar 25 graden met een zonnetje.  Hier merken we dat onze conditie vandaag ons sterke wapen is. We kunnen nog gewoon rennen. We halen er enorm veel in. Op de technische stukken komen we tekort maar zodra het pad beter begaanbaar is zijn we sterk. Ongeacht de helling.

De derde verzorgingspost bereiken we dan ook een uur voor de cut-off time. Kijk dat is beter. Inmiddels is het erg warm en bij elke waterput/bak koelen wij ons hoofd. Bij de verzorging steken we nog net niet ons hoofd in de fontein maar het scheelde niet veel.

De verzorging is overigens uitstekend. Aan alles is gedacht. Het enige dat we niet prettig vinden zijn de gels. Van de organisatie hebben we een flesje gekregen die we elke dag voor de start kunnen vullen met gel. Ik heb het niet eens geproefd. Ik neem mijn eigen merk. Verder veel fruit, noten, soep, sportdrank, sportkoek etc. Het duurde even voor ik het in de gaten had maar onder de tafel staan ook altijd flessen cola! Moet je om vragen maar dan kan je zoveel drinken als je wilt. Liters van dat spul gaan naar binnen. Ook de kaas is lekker en de worst, komkommer tomaten. Nou het zal duidelijk zijn. Niks dan lof.

De laatste kms halen we weer veel wandelaars in. Een spaans koppel beweeg ik om de laatste km te gaan rennen. We raken in gesprek over trails in de costa brava in mei en over de vraag hoe Nederlanders toch zo goed presteren in de bergen terwijl we die niet hebben! De laatste km vliegt voorbij, waarschijnlijk door het gestegen tempo.

We finishen in 6:50. 6 uur 50 over 35km! Niet te geloven, en toch hebben we ons best gedaan. Maar we zijn toch weer dertiende in onze categorie en dat is toch niet slecht! Ik heb de tijden nog niet vergeleken maar uit de gesprekken blijkt al snel dat we hier zeker niet ontevreden over moeten zijn. Er zijn geen gemakkelijke etappes en als jij het zwaar hebt neem dan maar aan dat anderen dat ook hebben. Morgen maar wat strategischer starten zodat we niet helemaal achteraan de meute lopen. Dat gedoe met die cut-off time vind ik helemaal niks.

Morgen de koninginne-etappe over de hanenkam. Start om 7 uur, 46km. Eerst maar even slapen

Foto’s 

This entry was posted in Trail, Trans Alpine Run, Wedstrijd. Bookmark the permalink.

3 Responses to TAR 2012 Dag 2 St. Johan in Tirol – Kitzbühel

  1. Marc says:

    Klasse mannen, mooi hersteld vandaag! Let niet te veel op de cijfertjes onder deze omstandigheden. Knokken en genieten van die koninginne-etappe morgen!

  2. René says:

    Hoi Frans en Edwin,

    Klasse! Ik weet het, het is ‘pas’ dag twee, maar dan nog. Lukt het een beetje met jullie voeten? Met al dat water lijkt me het een goed recept voor blaren, maar ik hoop dat het meevalt. Sterkte morgen op jullie etappe 3!

  3. jacolien says:

    Hè, gelukkig, er zitten ook niet-leuke aspecten aan al dat berggeloop – niet kunnen opschieten door de drukte, heel irritant (las net in Ingrid Peperkamps verhaal over de TDS ook zoiets) – en dus goed tegen de jaloezie bij de thuisblijver.

    Jullie gaan goed jongens, mooi om te lezen!

    (Weer een foutmelding bij het posten – wellicht weer een dubbele plaatsing…?)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *