Hè lekker.

Tsjee, dat is lang geleden. Mijn vaste rondje heb ik in al geen weken meer gedaan. Dit weekend voor het eerst geen afspraken en de benen voelen redelijk normaal. Kortom, vandaag sta ik om kwart over zeven buiten. De zon komt om 10 voor 8 op dus ruimschoots  in het donker op pad. Tsjonge, dit heb ik gemist. In mijn eentje in het bos. Een beetje miezerig weer. Grijs en nat. 

Ultieme test of de benen weer een beetje willen doen wat ze moeten doen. Dat valt niet tegen kan ik melden. Ik loop niet helemaal het vaste rondje maar ga na 15km zwerven. Het laaste stuk van mijn vaste rondje, de lange juffer, Posbankpaviljoen, varenpaadje, bezoekerscentrum en verder staat me opeens wat tegen.  In plaats daarvan het kerkepad, brandtoren en Rozendaals veld. Veel beter.

Het wild laat zich weer van zijn beste kant zien. Twee edelherten met grote geweien lopen een stuk met mij mee. Wat een prachtige imposante beesten. Het blijft mij verbazen hoe zij door het bos manoeuvreren. Ik ga een stukje van de route af om ze te blijven volgen. Man man, dit maakt je dag goed. Het zwijn met biggen en het damhert(hebben we die op de veluwe?) vallen daarbij in het niet. De gedachte komt bij mij op om wild safari’s te gaan organiseren. Op het ruiterpad achter de Posbank loop ik een stukje met een andere trailer mee. Zijn droom is de Eigertrail te gaan lopen. Hoop dat ik hem overtuigd heb om in te schrijven. Gewoon doen! Zeker de moeite waard.

Na een kleine dertig kilometer weer terug. Beetje aanhechting gedoe maar verder voelen de benen weer prima. De conditie is naadje. De marathon van volgende week maar gewoon doen. Zal geen toptijd worden. En oja, de Silvestermarathon dit jaar ook maar weer eens doen. Leuk!

 

This entry was posted in Training. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *