TAR 2012 Dag 5 Prettau – Sand

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag is het genieten geblazen. Wat een prachtige etappe, wat een mooie omgeving en wat lopen we makkelijk. Dit zijn de etappes die we verwachtten bij de Transalpinerun.

We worden zolangzamerhand wat meer geroutineerd. We weten wat er staat te gebeuren, weten hoe we de roadbooks moeten gebruiken, weten waar we toe in staat zijn. Als je daarbij voegt dat we allebei nog behoorlijk fit zijn, zelfs sterker worden dan snap je dat we ons steeds lekkerder in onze vel gaan zitten. We nemen vandaag ook een gastloper in ons team op Peter van team Top en Terlouw. Peter is van ons (loop)niveau en een leuke gast om mee te hebben.

De route van vandaag is wel heftig. We lopen de straat uit, gaan naar links en het is direct klimmen. De eerste verzorgingspost is al op 5 km maar dat kost ons al anderhalf uur. Ruim op tijd, zoals verwacht. Hierna gaat het klimmen door met schitterende uitzichten over de Vallei. Op deze plek hebben we het niet meer over heuvels maar serieuze bergen. Aan het einde van de Vallei loopt deze uit in een kring gebergte en daar gaan we overheen. De Bretterscharte op 2513meter. Ik heb geen idee hoe lang we erover doen.

De afdaling is een kilometer of 6 lang en gaat over een zachtere ondergrond met wat minder opstakels en deze gaat hard. We zweven letterlijk naar beneden, wat een genot om zo te kunnen lopen. Dit is zo heerlijk dat het mijn hele dag bijblijft, en niet alleen bij mij.

Ergens onderweg staat iemand water uit te delen en daar stoppen we even en komen Team Wijenbosch weer tegen. Ze hebben vandaag een Duitse dame in het team opgenomen met bovenbeenproblemen. Ze kan niet meet afdalen en het huilen staat haar nader dan het lachen. Mark en Pim begeleiden haar naar de Finish en verdienen een dik compliment. Klasse mannen.

Overigens is er ook een slachting aan de gang bij deze TAR. Hoeveel mensen wij niet zien uitstappen. de ontgoocheling in de gezichten, de teleurstelling. Ook mensen die de limiet niet halen. Het hoort erbij maar is best wel heftig. We houden ons hart vast voor Ward (team van de Braak) die al een paar dagen met Shins splint loopt. Vandaag heeft hij een gelegenheidsteam met Julia Romanova (zijn broer is al uitgestap). Nou die kan je er goed bij hebben. Ward kijkt per dag en wij zien het gebeuren. Bikkel!

Eenmaal beneden is het weer flink eten in de Feedzone om vervolgens weer naar 2209 meter te klimmen. Weer pittig en technisch maar ook weer erg mooi. Vanaf km 20 is het alleen nog naar beneden. Klinkt simpel maar is het zeker niet. Voor de laatste 12 km hebben we zo’n twee uur nodig. Ik zwik twee keer hard door mijn enkel. Ik vermoed dat ik door een gecondenseerde zonnebril het pad niet goed zie. Die gaat dus af en het lopen gaat weer goed.

Op een paar km voor de finish komt er steevast nog weer een klim. Klein maar venijnig. Als we hier weer verder dalen en beneden zijn moeten we even op Peter wachten. Hier gebeurt iets grappigs. We worden gepasseerd door twee teams uit ons klassement. Wij kijken ernaar en zwaaien ze uit. Who cares. De mannen zien echter dat wij concurrenten zijn en doen er een tandje bij. Ikspreek met ze af dat ik voor de finish wel even wacht zodat ze eerder dan ons kunnen finishen. Ze snappen er niks van en ik ben volmaakt happy.

In de finishzone gebeurt ook weer allerlei leuk. Tuurlijk zijn we weer blij, het zonnetje schijnt, het biertje is er weer. Maar bij de Finish wordt Frans omgeroepen en gefeliciteerd met zijn verjaardag. Bovendien krijgt hij een fles bubbles. Die kan niet mee in de tas dus die is inmiddels soldaat. Ook is er een team Argentijnse dames, de flower people, in spectaculaire outfits die bij elke finish een dansdemonstratie geven (en naar verluid ook onderweg). Het is een beetje over de Top maar past wel in de sfeer.

Conclusie: Vandaag was een topdag. Prachtige route, ik heb waanzinnig genoten. Het weer werkt mee en vooral we zijn nog harstikke fit. Sterker, het lijkt er erg op dat we fitter worden. We moeten nu niet onvoorzichtig worden en onszelf overschatten maar aan de horizon zien we nu toch al wel de finish in Sesto gloren. Maar eerst nog drie dagen genieten.

Foto’s

http://www.mijnalbum.nl/Album=EGLQ7KKU

This entry was posted in Trail, Trans Alpine Run, Wedstrijd. Bookmark the permalink.

5 Responses to TAR 2012 Dag 5 Prettau – Sand

  1. Marlies says:

    We genieten Ă©cht mee met je mooie verhalen, Edwin. En je maakt ook nog ‘ns prachtige foto’s. We hadden al alle vertrouwen in jullie maar nu weten we zeker dat jullie het gaan halen, als jullie verder geen rare dingen doen (zoals een hele fles bubbels opzuipen …….. đŸ™‚ ). Feliciteer je Frans nog even namens ons? Via zijn blog blijkt het onmogelijk om een comment te posten.
    Peter en Marlies

  2. jacolien says:

    Wat fijn dat het zo lekker gaat allemaal, en dat jullie je zo sterk voelen. Pvd, en wat een mooie foto’s zeg – daar krijgt een mens ontzettend veel zin van om nĂº op zoek te gaan naar een partner om in 2013….
    Ik schreef het bij Frans ook al, en Marlies schrijft het hierboven ook: als er geen gekke dingen gebeuren, dan lijkt het me toch sterk dat jullie niet gewoon gezamenlijk over de finish komen.
    Mooi sfeertje trouwens ook – het gevoel van gezamenlijkheid groeit ook duidelijk in de loop van de dagen.

  3. René says:

    Dag Edwin en Frans,

    Frans allereerst van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Via het blog van Edwin bereikt de omroep in Sand zelfs Arnhem :). En echt heel bijzonder dat jullie sterker lijken te worden, maar had ik eigenlijk enigszins gehoopt / verwacht. Vandaag heb ik niet veel meer gedaan dan de 12 km van de Rozendaalse Veldloop, maar kwam daar Mark nog tegen van MST: “je vriendjes doen ‘t goed in Oostenrijk!”. Echt, er wordt hier volop meegeleefd met jullie.

    PS: op de site van de TAR meen ik gelezen te hebben dat jullie 320 ‘horizontalkm’ gaan lopen. Die Garmin van jou geeft waarschijnlijk dus niet eens de verkeerde km’s aan . .

    @ Jacolien: bij mij kriebelt het ook . . .

    Groeten, René

  4. jacolien says:

    RenĂ©, het is dat je zo ontzettend (= veel te) hard loopt, anders zou ik bijna gaan denken dat wij nu een date hebben ;). (Maar serieus: 2013 is een beetje vroeg voor mij, qua TARloperij – 2014 lijkt me iets realistischer.)
    (Sorry Edwin, voor het misbruiken van jouw blog om met RenĂ© te communiceren… Jullie zijn op dit moment alweer aan het lopen, neem ik aan – hopelijk weer zo’n mooie dag als gisteren.)

  5. Nancy says:

    Hmm mooi he, die bergen. Blijven indrukwekkend. En al helemaal de manier waarop jullie deze bedwingen! Lekker blijven genieten en concurrenten….. ach; mooi citaat van een Chinese filosoof: ‘hij die een ander overwint is sterk; hij die zichzelf overwint is machtig’ .

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *